अंबाजोगाई (बीड): माणूस सुखाच्या शोधात असतो, पण कधीकधी ज्या घराला आपण आपलं मानतो, तिथेच नरकयातना भोगाव्या लागतात. अंबाजोगाई तालुक्यातील चनई गावात घडलेली घटना याचेच एक भीषण उदाहरण आहे. भाग्यश्री अजय चौरे या २३-२४ वर्षांच्या विवाहितेने गळफास घेऊन आपली जीवनयात्रा संपवली. पण हा केवळ आत्महत्येचा प्रकार नसून, एका व्यवस्थेने आणि क्रूर मानसिकतेने केलेला तो बळी आहे, असे म्हटले तर वावगे ठरणार नाही.
स्वप्नांचा चक्काचूर: पाच वर्षांचा प्रवास आणि वेदना
सुमारे पाच वर्षांपूर्वी भाग्यश्रीचे लग्न अजय चौरे याच्याशी मोठ्या थाटामाटात झाले होते. सुरुवातीचे काही दिवस सुखाचे गेले, संसार फुलला, आणि त्यांच्या आयुष्यात आम्रपाली नावाची छोटी परी आली. मात्र, हे सुख अल्पजीवी ठरले. ज्या पतीच्या खांद्यावर डोकं ठेवून आयुष्य काढायचं स्वप्न भाग्यश्रीने पाहिलं होतं, तोच पती अजय दारूच्या आहारी गेला.
दारूचं व्यसन लागलं की माणसातील माणुसकी हरवते, हेच इथे पाहायला मिळालं. व्यसनापाई अजय तिला वारंवार मारहाण करू लागला. यात भर पडली ती सासू-सासऱ्यांच्या टोमण्यांची. घरकामावरून तिला सतत हीन वागणूक दिली जात होती. माहेरच्या लोकांच्या म्हणण्यानुसार, भाग्यश्रीने अनेकदा हा त्रास सहन केला, या आशेने की आज ना उद्या परिस्थिती सुधारेल.
पाच हजार रुपये आणि ‘ती’ क्रूर मागणी
या घटनेतील सर्वात हृदयद्रावक वळण म्हणजे चिमुकल्या आम्रपालीचा आजार. लहानगी आम्रपाली आजारी होती, तिला औषधोपचारांची गरज होती. पोटच्या गोळ्याला वेदनेत पाहून कोणत्याही आईचं काळजाचं पाणी होतं. भाग्यश्रीने पतीकडे उपचारासाठी केवळ ५,००० रुपयांची मागणी केली. पण व्यसनात बुडालेल्या बापाला आणि निष्ठुर सासरच्यांना त्या चिमुकलीच्या वेदनेपेक्षा पैशांचा अहंकार मोठा वाटला.
पैसे देण्याऐवजी तिला माहेरून पैसे आणण्यासाठी तगादा लावला गेला. हतबल झालेल्या भाग्यश्रीने आपल्या वडिलांकडे शब्द टाकला. वडिलांनी आपली ऐपत नसतानाही काही रक्कम पाठवली, पण पूर्ण ५,००० रुपये न आल्याने अजयचा राग अनावर झाला. त्याने तिला गंभीर परिणामांची धमकी दिली. एका बाजूला आजारी मुलगी आणि दुसऱ्या बाजूला पतीचा जाच, या कात्रीत भाग्यश्री सापडली होती.
१९ फेब्रुवारीची ती काळरात्र आणि दुर्दैवी सकाळ
मानसिक तणाव जेव्हा सहनशक्तीच्या पलीकडे जातो, तेव्हा माणूस टोकाचा विचार करतो. १९ फेब्रुवारी २०२६ च्या त्या सकाळी, जेव्हा जग नव्या आशेने जागे होत होते, तेव्हा भाग्यश्रीच्या आयुष्यात फक्त अंधार उरला होता. राहत्या घरासमोर असलेल्या झाडाला तिने दोरीच्या सहाय्याने गळफास लावून घेतला.
जेव्हा ही बातमी माहेरच्यांना कळाली, तेव्हा त्यांच्या पायाखालची जमीनच सरकली. धावतपळत नातेवाईक चनई गावात पोहोचले, पण तिथे त्यांना उरला होता तो फक्त भाग्यश्रीचा निर्जीव देह.
तपास आणि कायदेशीर कारवाई
या प्रकरणी भाग्यश्रीच्या कुटुंबीयांनी दिलेल्या तक्रारीवरून पोलिसांनी तत्काळ पावले उचलली आहेत.
- आरोपी: पती अजय चौरे, सासू आणि सासरे.
- कलम: हुंडाबळी, छळ आणि आत्महत्येस प्रवृत्त केल्याप्रकरणी गुन्हा दाखल.
- सद्यस्थिती: पोलीस उपनिरीक्षक या प्रकरणाचा सखोल तपास करत असून, संशयितांची चौकशी सुरू आहे.
सामाजिक अंतर्मुखता: आपण कुठे चुकत आहोत?
ही घटना केवळ बीड जिल्ह्यापुरती मर्यादित नाही, तर ती आपल्या समाजातील सडलेल्या मानसिकतेवर प्रहार करणारी आहे.
- व्यसनाधीनता: दारूमुळे केवळ यकृत खराब होत नाही, तर कुटुंब उध्वस्त होतात. अजयच्या व्यसनाने एका मुलीचा बाप आणि एका पत्नीचा आधार हिरावला.
- हुंडा आणि पैशांची हाव: आजही सासरच्या लोकांकडून माहेरून पैसे आणण्यासाठी दबाव टाकला जातो, हे लज्जास्पद आहे.
- संवादाचा अभाव: जर वेळीच कुणी भाग्यश्रीला आधार दिला असता किंवा या छळाविरुद्ध आवाज उठवला असता, तर आज ती आपल्या मुलीसोबत असती.
“आजारी मुलीच्या उपचारासाठी पाच हजार रुपये देऊ न शकणारा बाप आणि सासरची माणसं, हे समाजासाठी एक कलंक आहेत. एका आईला आपल्या लेकरासाठी जीव द्यावा लागतो, ही लोकशाहीतील सर्वात मोठी हार आहे.”
भाग्यश्री आज या जगात नाही, पण तिची छोटी आम्रपाली आता कुणाकडे बघेल? आईची माया आणि वडिलांचे छत्र (जे असून नसल्यासारखे आहे) हरवलेली ही चिमुकली आता या क्रूर समाजाचा प्रश्न बनली आहे. पोलिसांनी या प्रकरणात कठोर कारवाई करून आरोपींना अद्दल घडवावी, हीच संपूर्ण जिल्ह्याची मागणी आहे.
अशा घटना पुन्हा घडू नयेत म्हणून केवळ कायदे पुरेसे नाहीत, तर समाजाची मानसिकता बदलणे आणि छळाविरुद्ध मुलींनी ठामपणे उभे राहणे काळाची गरज आहे.
